Día a día construíndo alternativas

“O sistema económico actual non sofre crise, senón que PRODUCE CRISE. Algunhas agudas e amplamente difundidas. Outras permanentes e acaladas. A evidente necesidade de articular alternativas choca con múltiples bloqueos para promovelas e facelas realidade. Só unha cidadanía vigorosa, consciente da responsabilidade de asumir este reto como unha opción militante pode impulsar as necesarias propostas de alternativa.”

“Máis aló dos necesarios discursos e análises, existen e estanse creando contextos nos que se viven e realizan outro tipo de valores, relacións e prácticas. Detrás de todos eles se móstrasenos unha clara mensaxe para a esperanza e a mobilización: É POSIBLE OUTRA FORMA DE PENSAR E ACTUAR, e é real a posibilidade de construír modelos de sociedade alternativos, coa achega de todas e todos.”

“As persoas consumidoras poden, a través dos seus xestos cotiáns, contribuír ao cambio das regras de produción e consumo na nosa sociedade. Neses xestos e na propia capacidade de elección, poden converter o seu acto de CONSUMO NUN ACTO DE TRANSFORMACIÓN.”

Agora presentamos o documento “Día a día construíndo alternativas” con exemplos de iniciativas vascas na liña da transformación social: banca ética, bancos de tempo, decrecemento, soberanía alimentaria con consumo local, asembleas de barrio, proxectos de vida comunitaria, opcións ao problema da vivenda, …

“Día a día construíndo alternativas” contén 60 páxinas en idioma castelán e eúscaro e está dispoñible en pdf. Aínda que son experiencias concretas do norte de España, merece a pena telas en conta porque son perfectamente extrapolables a calquera outro lugar.

Este é o índice da obra e varias citas que resumen o contido e achégannos unha idea global das alternativas:

ÍNDICE

  • A articulación de alternativas económicas como espazo de militancia (FIARE).
  • Outra economía (solidaria) para outra sociedade (REAS Euskadi).
  • BANCOS DE TEMPO: unha ferramenta para volver ás relacións veciñais (Aldauri Fundazioa).
  • A comunicación, espazo de alianza para a transformación (Tas-Tas Irratia).
  • O apoio humano e a proximidade como vías de inclusión social (Loiolaetxea).
  • Con humor e paciencia contra os “7 ogros” (Kepasakonlakasa).
  • Sendo nós mesmas, somos alternativas (Mujeres del Mundo-Munduko Emakumeak).
  • Soberanía alimentar desde o consumo responsable (EHNE).
  • As Asembleas de Barrio en Laudio (Parte Hartuz).
  • Decrecemento: a única economía sustentable (Ekologistak Martxan).

Resaltamos os apartados seguintes (más comentarios pinchando aquí):

“Moitas veces adóitase preguntar, non sen certo cinismo, que é iso de que algúns proxectos de intermediación financeira se autocalifiquen como de ‘banca ética’. ‘Seica os demais non o son?’, adóitase apostilar de forma un tanto desafiante. A incapacidade do sistema financeiro de xerar benestar de forma minimamente xusta e os sólidos bloqueos á construción de alternativas que expón o neoliberalismo globalizado supoñen os dous horizontes desde os que expor a resposta (bastante obvia, como o é a clamorosa inxustiza estrutural do sistema económico actual) a este falso dilema.” 

“Unha mirada ética á intermediación financeira remítenos inmediatamente ao ben social desta actividade e expón preguntas tan sinxelas como os criterios de recoñecemento do dereito ao crédito, a distribución dos excedentes, os mecanismos de retribución, a carteira de investimento, o uso de paraísos fiscais, etc. Obviamente, hai unha maneira xenuinamente neoliberal de responder a todas esas preguntas, pero da súa insuficiencia ética e a súa tendencia a bordear as esixencias legais xa ouvimos e lemos bastante estes últimos meses. Só falta extraer as evidentes conclusións.”

  • OUTRA ECONOMÍA
“Quen aspiramos a construír un mundo máis xusto e igualitario consideramos que as actividades económicas deben cambiar radicalmente a súa orientación.” 

“A economía solidaria tamén actúa no ámbito do consumo, primeiramente denunciando o sistema que fai do consumo desmedido un obxectivo para as persoas, que colocaN o afán pola acumulación por encima doutros criterios éticos e sociais. Un sistema que necesita deste consumismo para manter a súa propia estrutura inxusta.”

“Ante esta realidade, o movemento de economía solidaria propón a extensión do concepto e a práctica do consumo responsable, promovendo o consumo ético, ecolóxico e solidario, rexeitando a publicidade agresiva e o sobre-consumo superfluo, favorecendo o comercio xusto e o consumo de produtos do Sur, propondo boicots a empresas que violan os dereitos humanos, ambientais e/ou sociais… As persoas consumidoras poden, a través dos seus xestos cotiáns, contribuír ao cambio das regras de produción e consumo na nosa sociedade. Neses xestos e na propia capacidade de elección, poden converter o seu acto de consumo nun acto de transformación social.”

  • DECRECEMENTO
“A necesidade de cambiar de modelo económico, de consumir menos para traballar todos e todas e traballar menos, en definitiva para vivir mellor, é a alternativa a un sistema inviable.”
CUESTIONAR O MITO DO TRABALLO: 

  1. O modelo de traballo actual como xerador de profunda infelicidade.
  2. Os tempos de dedicación excesiva ao traballo.
  3. A invisibilidade dos traballos socialmente necesarios que non están remunerados (coidados, activismo, etc.).
  4. Os tempos “sombra” dedicados ao traballo (transporte…).
  5. Unha boa parte da poboación está empregada en cousas que non lles gustan ou non lles importan nada.
  6. Os traballos están desigualmente valorados e dáse o paradoxo de que alguén que deseña armas, ou un enxeñeiro que deseña trens de alta velocidade ten un prestixio e recoñecemento social moito maior que quen se dedica a coidar nenos ou nenas ou a vixiar que non se declaren incendios nun bosque.
  7. A flexibilidade e a competitividade non favorecen á sociedade nin ás persoas senón ás empresas que se lucran á conta delas.
  8. Desvelar que moitos dos sectores máis destrutivos, en realidade crean moi poucos postos de traballo, en relación aos traballos “máis sustentables” que requiren moito traballo humano.
  9. Cuestionar o concepto de éxito, observando as súas consecuencias para a saúde.
  • SOBERANÍA ALIMENTAR
Podemos resumir os principios desta iniciativa en: 

  1. SOBERANÍA ALIMENTAR: Entendemos a alimentación como un dereito e non unha mercadoría máis coa que negociar. Por isto damos prioridade ao noso dereito a decidir que queremos comer ademais de como queremos que se produza e distribúa. Rexeitando a cultura consumista baseada no baixo prezo e unha mentalidade pasiva.
  2. PRODUCIÓN LOCAL: Prioridade ás persoas campesiñas da rexión para fomentar o desenvolvemento local, reconverter producións a modelos extensivos e reducir o impacto do transporte de mercadorías. A alianza entre persoas produtoras e consumidoras permite recrear o vínculo campo-cidade.
  3. PRODUTOS DE TEMPADA: Os produtos son de tempada sen uso abusivo de invernadoiros e frigoríficos.
  4. PARTICIPACIÓN ACTIVA: Aquí non existen clientes senón persoas socias.
  5. AGRICULTURA AGROECOLÓXICA: Os produtos ofrecidos son producidos de maneira ecolóxica, producindo cada vez máis natural tendo presentes as técnicas que nos fan independentes da agroindustria. Coidando as relacións coas persoas, recoñecendo o traballo da muller baserritarra e proporcionando unhas condicións laborais dignas para todas as persoas.
  6. XUSTIZA SOCIAL: Entendida desde o que pagamos polos alimentos até as condicións de vida das persoas produtoras.
Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s

%d bloggers like this: