Apuntamentos sobre a pobreza

Autor/a: Marcelo Colussi

“Para os de arriba falar de comida é unha perda de tempo.
E compréndese, porque xa comeron? (Bertolt Brecht)

I
Acometer o tema da pobreza é particularmente difícil. Éo por varios motivos. Por unha banda, porque é moi complexo determinar claramente as súas causas, o proceso que a instaura, a súa dinámica xeral. Pero por outro, porque é infinitamente máis dificultoso atoparlle solucións concretas.

Indicando rapidamente, quizá como primeira aproximación, que identificamos pobreza con carencias materiais, con falta de recursos, podería dicirse que a historia mesma da Humanidade é unha constante loita contra esta pantasma. O posto do ser humano no mundo non está asegurado de antemán; a súa realización é unha permanente procura da satisfacción de necesidades básicas que lle permiten sobrevivir, procura que, a inicios do século XXI e con todo o potencial técnico que se chegou a acumular, non termina nunca de colmarse. Hoxe día prodúcese entre un 40 e un 50 % máis do alimento necesario para nutrir a toda a poboación mundial, pero a fame segue sendo a principal causa de morte da nosa especie, mentres que a actividade máis dinámica, que leva as máis altas cotas de intelixencia incorporada e xera a maior ganancia, é a produción de armas!

De todos os xeitos, a idea de pobreza non está especialmente ligada a ese estado orixinario de carencia que debe ser satisfeito día a día. Un pobo determinado, en calquera momento da súa historia, simplemente debe cumprir co colmado deses satisfactores para seguir manténdose como unidade, coa tecnoloxía que dispón segundo o seu grao de desenvolvemento (paleolítico, agricultura de subsistencia, sociedades post industriais, etc.). Nesa tarefa cotiá, independentemente da súa capacidade produtiva, non se sente “pobre”. A noción de pobreza aparece cando hai puntos de comparación: unha sociedade é pobre con respecto a outra vista como rica, unha clase social é unha ou outra cousa relativamente a outra, así como o pode ser un individuo, só en parangón con outro -un anacoreta, aínda que espido, pode ser infinitamente rico, comparada a súa vida espiritual coa doutro, un cidadán urbano “tenso” polas súas débedas, digamos-. A pobreza fala, en todo caso, non da cantidade de medios de sobrevivencia senón do modo da súa apropiación, da súa distribución social.

Aquí tes o artigo completo: Apuntamentos-pobreza-agosto2011

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s

%d bloggers like this: