“A banca ética demostra que se pode traballar sen especulación”

Entrevista a Andrea Banarés, presidente da Fondazione Culturale Responsabilità Etica (FCRE), de Banca Popolare Etica (Banca Ética ou BpE), representante da banca ética italiana e aliada de Fiare.

Autora: Soraya González Guerrero

Andrea Baranés, presidente da FCRE. / David Fernández

Andrea Baranés, presidente da FCRE. / David Fernández

Banca Popolare Etica é unha cooperativa de crédito que opera en Italia ofrecendo os servizos dun banco convencional, coa excepción de que non busca o lucro, funciona de forma democrática e colaborativa, e construíuse desde os movementos sociais. No territorio español é axente exclusivo Fiare (Fundación para lnversión e o Aforro Responsable), con quen está nun proceso de fusión. A Fundación Cultural Responsabilidade Ética, que preside Andrea Baranés, foi promovida por Banca Popolare Etica, creouse fai dez anos para desenvolver campañas contra os excesos das finanzas especulativas.

Banca Popolare Etica ten máis de 30.000 socios en toda Italia. Como participan?

Hai unhas 70 asembleas locais de socios que elixen os seus representantes. Na banca ética, para dar cada préstamo faise unha investigación onde, ademais do económico, avalíase se a entidade respecta os principios sociais, os dereitos humanos e ambientais. Esta investigación fana directamente os socios en cada territorio. En banca ética contan as persoas, non o diñeiro. Son os socios os que fan a publicidade da banca, os que se organizan no seu territorio para falar… A maioría dos traballadores son tamén socios. Esa participación é a que garante que se manteña o espírito inicial de compromisos políticos.

Para acceder aos préstamos hai que ter un plan de sustentabilidade económica. Isto non deixa fóra a moitos proxectos sociais?

Claro, pero esa investigación social e ambiental que fan os socios é para ver, máis que nada, que tes unha rede,  unha confianza. É incrible, pero os bancos en Italia teñen un índice de morosidade do 7% (sete de cada cen euros prestados non se devolven). E en banca ética, que dá prestamos a proxectos que convencionalmente se consideran máis arriscados, o índice de morosidade é do 1,4%.

Aquí, COOP57 atópase con que non hai tanta xente que pide préstamos como a que pon aforros.

Hai algúns anos tiñamos o mesmo problema. Agora, coa crise, non. Hai moitas cooperativas sociais que piden diñeiro e estamos en equilibrio. O problema que poderiamos ter é que o capital social non se aumente ao mesmo ritmo dos préstamos. Moitos bancos italianos sobreviven só porque tomaron o diñeiro do BCE e compraron bonos do Estado, que dan o 6%. Así é fácil facer o balance. En banca ética temos cen millóns de euros de aforro e outros cen de préstamos, chegamos a un balance perfectamente sólido sen recorrer á especulación.

Fiare e BpE están en proceso de fusión. Pretendedes ampliar a oferta de servizos bancarios no territorio español, será posible?

Estamos en proceso de fusión desde 2004. Banca Ética foi requirida para apoiar o nacemento de novos bancos éticos no ámbito europeo. […] O proxecto desenvólvese de forma moi similar a Italia: tiñamos unha cooperativa de banca ética para cooperativas e asociacións ás que non lles gustaba a banca tradicional que quixeron facer un banco diferente, transparente, participado. A idea básica é facelo desde abaixo. E facelo entre Italia e España é fundamental para demostrar que a banca ética pódese facer a nivel europeo e que, se non quero que o meu diñeiro vaia á enerxía nuclear ou ás armas, teño unha alternativa.

O reto non é tanto, ou non só, crear unhas finanzas éticas alternativas como transformar as finanzas?

Pódese traballar directamente na práctica e ao mesmo tempo esixir transparencia. A utopía para algúns é que dentro de 30, 50 anos non se fale de banca ética porque todos os bancos serán así. De momento demostramos que se pode traballar sen especulación, con transparencia, sen paraísos fiscais, sen guerras financeiras. E que, ademais, trabállase mellor que nos outros bancos.

Ademais, a banca ética non tivo que ser rescatada…

O Banco Central Europeo deu billóns de euros ao 1% de interese aos bancos europeos. Os bancos italianos tomaron máis de 200 millóns. E hoxe en Italia, como en España, temos unha economía en plena recesión. En cambio, en Banca Ética temos 800 millóns de euros de aforro e 800 millóns de préstamos. Pomos en contacto a aforradores con proxectos sociais que necesitan préstamos. As finanzas éticas son as únicas que agora fan o que as finanzas deberían facer, mentres que o 99% da banca de Wall Street é só diñeiro que segue a outro diñeiro.

Podería a banca ética conectar o seu aforro coas necesidades de financiamento de servizos públicos, aínda que fose a nivel municipal?

É moi difícil, sobre todo pola dimensión. Hai dous anos houbo unha incrible vitoria nun referendo contra a privatización da auga. Decidiuse que a auga debía ser pública e participada, cunha xestión completamente diferente, e algúns concellos acudiron á Banca Ética a ver se lles podía axudar. Pero Banca Ética é moi pequena e xa temos problemas para financiar todos os préstamos de comercio de agricultura ecolóxica. Podería darse algún caso particular onde a banca ética puidese intervir nun servizo particular. Pero non nos esquezamos de que se trata dunha banca privada, e non debe ser un banco privado, sexa ético ou non, o que asegure os servizos públicos.

Fonte: Diagonal Global

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s

%d bloggers like this: