“A banca creou a crise e impídenos saír dela”

Joan Ramon Sanchis Palacio, na Universitat de València.

Joan Ramón Sanchis Palacio, Catedrático de Organización de Empresas da Universitat de València, denuncia a avaricia patolóxica da banca actual para pedir un xiro radical cara a un modelo financeiro próximo, transparente e ético.

Joan Ramon Sanchis Palacio acaba de publicar La banca que necesitamos, toda unha alegación en forma de libro –e con vídeo promocional– do sistema financeiro actual e a favor dunha banca ética e cívica. Na entrevista, este experto en economía explica o seu modelo de banca socialmente responsable.

“A banca creou a crise e estanos impedindo saír dela”. Non hai máis responsables? O endebedamento das administracións, familias e empresas tamén é colosal.

A responsabilidade da crise non é soamente da banca, pois a mala xestión do risco crediticio levada a cabo por esta, contou co beneplácito dos políticos que as administraron e co deixamento das autoridades monetarias españolas que miraron cara a outro lado. É verdade que as familias e as empresas contribuíron tamén a xerar a burbulla inmobiliaria co seu endebedamento, pero tanto os cidadáns como os pequenos e medianos empresarios están a sufrir as graves consecuencias da crise. Con todo, aos banqueiros non se lles están esixindo responsabilidades e moitos deles mesmo se xubilaron con indemnizacións millonarias despois de estar a cobrar soldos astronómicos mesmo durante os anos da crise.

Vostede vive na Comunidade Valenciana, cuxa administración, a Generalitat, está crebada. É iso responsabilidade da banca?

Evidentemente, a responsabilidade de quebra da Generalitat Valenciana é exclusivamente dos políticos que a gobernaron durante estes últimos 20 anos. A miña opinión é que a mala xestión política repercutiu tamén na xestión de Bancaja e da CAM, abocándoas á situación de insolvencia e quebranto á que chegaron despois do intento de incluílas dentro de grupos consolidados de caixas de aforros. Ás caixas de aforros valencianas estívoselles obrigando desde os poderes públicos a realizar investimentos en proxectos empresariais que resultaron auténticos fracasos económicos. 

Tería sido mellor deixar crebar á banca que rescatala con cargo ao contribuínte?

Deixar caer os bancos que finalmente foron intervidos cun custo superior aos 60.000 millóns de euros para o Estado, non tería significado o quebranto do sistema bancario español, dado que existe un número importante de entidades bancarias que absorberían os depósitos das entidades crebadas. En EE.UU. fíxose así e as consecuencias foron máis ben positivas. Téñase en conta que a débeda contraída como consecuencia da nacionalización dos bancos con problemas e o custo do rescate bancario procedente da Unión Europea (41.300 millóns de euros) non supuxo máis que recortes para a poboación e medidas de axuste que non fixeron máis que acrecentar a recesión económica. Co diñeiro destinado á banca e que seguramente non recuperaremos, poderíase reactivar o consumo e a demanda interna, favorecendo así un escenario de crecemento económico que permitise reactivar a actividade económica e xerar emprego. Con todo, optouse por xerar unha débeda pública moi preocupante, pois alcanza xa case o 100% do PIB, e por destruír empresas e emprego.

Gran parte do crédito concedido pola banca vai directamente a comprar débeda do estado. Compite o estado de maneira desleal con empresas e cidadáns ao copar o crédito?

Non creo que sexa un tema de deslealdade por parte do Estado senón dunha mala práctica por parte dos bancos que conta co beneplácito do Goberno. Mentres as necesidades crediticias de emprendedores, autónomos e pequenas e medianas empresas van en aumento e a única maneira de saír da crise pasa por reactivar a economía a través do crédito ao sector produtivo e á economía real, os bancos acumulan débeda pública porque para eles nestes momentos é o seu negocio máis rendible: comprar diñeiro ao Banco Central Europeo ao 0,25% e prestalo ás Administracións Públicas ao 3-4%. Esta forma de actuar é típica dunhas entidades bancarias baseadas na especulación, o oportunismo e a obsesión pola maximización do beneficio económico. Esta é a banca que nos levou á crise e a banca que nos impide saír dela; non é a banca que necesitamos nin nestes momentos nin tampouco no futuro.

A banca non presta diñeiro. Coa morosidade disparada e as empresas con dificultade para ser rendibles, é responsable dar máis crédito?

Non é que sexa responsable, é que é a única maneira de saír da crise económica. Soamente reactivando a economía produtiva pódese crecer e xerar emprego. Hai que prestar diñeiro a través dunha boa xestión do risco, iso si, porque evidentemente unhas taxas de morosidade moi próximas ao 13% e a necesidade de seguir dotando provisións son indicadores moi preocupantes. Pero teñamos en conta que a Troika dixo que a banca española xa non necesita máis rescate bancario, que os seus niveis de capitalización e de solvencia son xa suficientes. Se isto é así, por que non se empeza xa a conceder créditos? Porque é máis rendible comprar débeda pública, evidentemente. O ICO debería actuar e canalizar os seus créditos cara ás pequenas e medianas empresas.

O ICO ten unha mora do 32% nos seus préstamos a Pemes. Hai que arriscar o diñeiro do contribuínte con este risco e á vista destes resultados?

Utilizáronse máis de 100.000 millóns de euros do contribuínte para sanear uns bancos que chegaron á situación de quebranto pola mala xestión dos seus dirixentes, polo deixamento dos poderes públicos e por querer utilizalos como punta de lanza de suculentos negocios inmobiliarios. Por que non arriscar ese diñeiro en créditos a Pemes? Evidentemente, hai que tentar minimizar o risco crediticio ás Pemes a través dunha xestión do risco profesional que inclúan estudos serios de viabilidade económica e financeira, pero por que non se fixo isto antes cos créditos a promotores e construtores?

Gran parte das caixas de aforros están en mans de bancos privados tras afundirse nesta crise. Á vista dos antecedentes, é viable unha banca pública? Que fallou nas caixas de aforros?

As caixas de aforros estiveron fortemente politizadas, o que as vinculou directamente á corrupción urbanística e política. Isto fixo que tomasen decisións en base a criterios políticos e non profesionais, investindo grandes sumas de diñeiro en grandes proxectos urbanísticos que resultaron ser altamente ruinosos. En España existiu unha banca pública ben xestionada e que realizaba unha función de financiamento de sectores estratéxicos para a economía española como a agricultura, a industria ou as administracións locais, ata que esta banca pública foi privatizada e vendida a un gran grupo bancario español. Actualmente é realmente difícil volver ter unha banca pública como aquela pois estamos nunha tendencia cara á privatización da economía pública. Con todo, nestes momentos disponse dunha banca intervida, cunha forte rede de sucursais bancarias como é o caso de Bankia, a través da cal se podería empezar a canalizar créditos cara á economía produtiva.

Vostede avoga por un cambio de modelo, da banca comercial á socialmente responsable. Que é iso?

Outro tipo de banca é necesario para saír da crise e para que non volvan repetirse comportamentos como o da venda de preferentes, os abusos das comisións bancarias, as prácticas de branqueo de diñeiro e de fraude fiscal ou os abusos coas hipotecas chan ou os desafiuzamentos. Para iso é necesario potenciar unha banca socialmente responsable baseada na transparencia das súas operacións, no apoio financeiro a proxectos sociais e ambientais e en xeral á economía produtiva real e nunha xestión democrática. Trátase de potenciar un modelo de banca de proximidade, comprometido socialmente, sustentable e que compatibilice o beneficio económico co ben común e o interese xeral

Cal é “o seu banco”?

En España existen bancos cooperativos desde hai moitos anos; trátase de entidades de ámbito local ou comarcal que operan cun forte arraigamento ao territorio e nos que calquera de nós pode ter unha conta bancaria. Tamén existen dous bancos éticos que operan en España, un de capital holandés en forma de sociedade anónima, que é Triodos Bank, e outros de capital español en forma de cooperativa de crédito, Fiare, que opera en España mediante unha alianza cun banco cooperativo italiano (Banca Popolare Etica). Eu opero cun destes dous bancos e sería importante que cada vez máis cidadáns estivésemos dispostos a depositar os nosos aforros neles, fomentando así unha banca socialmente responsable.

Esta entrevista foi realizada vía cuestionario enviado por correo electrónico.

Fonte: eldiario.es

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s

%d bloggers like this: